
«χαρούμενα μικρά δεντράκια» του!
Ο ζωγράφος που βάλθηκε να μοιραστεί με το παγκόσμιο κοινό του τη χαρά της ζωγραφικής δεν χρειάζεται και πολλές συστάσεις, καθώς τον έχουμε απολαύσει και στην τηλεόραση της χώρας μας.
Ο Ρος παρουσίαζε την ανάρπαστη εκπομπή του για περισσότερο από μία δεκαετία, εξοικειώνοντας εκατομμύρια κυριολεκτικά τηλεθεατών με το ανάλαφρο σύμπαν του με τα «ευτυχισμένα συννεφάκια», τα «χαρούμενα δεντράκια», τα «όμορφα βουναλάκια» και τους φίλους μας τα σκιουράκια!
Βέβαια, πέρα και πάνω από όλα, αυτό που έκανε κυρίως ήταν να καταδείξει πως ακόμα και ένας (σχεδόν) αυτοδίδακτος ζωγράφος μπορούσε να φτιάξει οπτικά μαγευτικές εικόνες της Φύσης, ενθαρρύνοντας όλους εμάς τους ερασιτέχνες να ασχοληθούμε ενεργά με τον κόσμο της εικαστικής δημιουργίας.
Πάντα γλυκομίλητος και χαμογελαστός, ο Μπομπ Ρος μάς ξάφνιασε όλους όταν τον πρωτοείδαμε να ζωγραφίζει από τη συχνότητα της ΕΡΤ3, επιβεβαιώνοντας στην πράξη το ρητό του πως όλοι μπορούμε να ζωγραφίσουμε και ξεσηκώνοντας έτσι πολλούς ανθρώπους να γευτούν τη χαρά της δημιουργίας.
Πριν γίνει βέβαια τηλεπερσόνα με την άπαιχτη αφάνα του (την οποία μισούσε θανάσιμα, όπως θα δούμε!), πέρασε δύο ολόκληρες δεκαετίες υπηρετώντας στην αμερικανική Πολεμική Αεροπορία, από την οποία αποστρατεύτηκε πριν ξεκινήσει την περιπέτειά του με τη ζωγραφική.
Και ήταν μάλιστα τα χρόνια που πέρασε ως αξιωματικός στην Αλάσκα που θα αποκάλυπταν στο γέννημα-θρέμμα της ηλιόλουστης Φλόριντα τη μαγεία της Φύσης, με τα χιονισμένα κορφοβούνια και τα παγωμένα τοπία να γίνονται έτσι ορόσημα της ιδιαίτερης σχεδιαστικής τεχνικής του.
Πάντοτε κόκκινο πανί για τη λεγόμενη «σοβαρή» τέχνη, η απέχθεια που ένιωθαν οι παραδοσιακοί καλλιτεχνικοί θεσμοί για τη δουλειά του ξεπερνιόταν μόνο από την περιφρόνηση του ίδιου του Ρος για δαύτους!
Ο τηλεδάσκαλος της ζωγραφικής που παρουσίαζε δωρεάν τις εκπομπές του και δεν πουλούσε ποτέ τους πίνακές του έφτιαξε έναν χαρούμενο και ευτυχισμένο κόσμο με καφέ Βαν Ντάικ, λευκό τιτανίου, μπλε φθαλίου και κίτρινο ώχρας, παρασύροντάς μας στη χαρά της ζωγραφικής…
Πρώτα χρόνια
Ο πατέρας του ήταν μαραγκός και ο μικρός συνήθιζε να δουλεύει μαζί του, χάνοντας κάποια στιγμή σε ένα ατύχημα τον δείκτη του αριστερού χεριού του, με το κομμένο δάχτυλο να μην επηρεάζει πάντως τον τρόπο που θα κρατούσε αργότερα την παλέτα.
Ο Μπομπ εγκατέλειψε νωρίς-νωρίς το σχολείο για να συμβάλει στο οικογενειακό εισόδημα και σε ηλικία 17 ετών θα καταταγεί στην Πολεμική Αεροπορία, εγκαινιάζοντας έτσι μια σταδιοδρομία 20 ετών στις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ.
Και ήταν ακριβώς η μετάθεσή του στο χιονισμένο Άνκορατζ της Αλάσκα που θα τον έφερνε για πρώτη φορά στη ζωή του σε επαφή με το χιόνι, βασικό συστατικό αργότερα της ιδιαίτερης μεθόδου του.
Η νέα του αγαπημένη, η ζωγραφική, καλούσε όμως σε βαθύτερη εκπαίδευση κι έτσι θα ξεκινήσει η επεισοδιακή μαθητεία του δίπλα στον γερμανό δημιουργό William Alexander, η παρεμφερής τεχνική αλλά και τηλεοπτική εκπομπή ζωγραφικής του οποίου («The Magic World of Oil Painting») έμελλε να γίνουν ανταγωνιστικές κάποια στιγμή των αντίστοιχων του Ρος, με την έχθρα και το μίσος να εγκαθιδρύονται αργότερα στις σχέσεις των δύο ζωγράφων.
Αφού περιδιάβηκε και από μια σειρά από σχολές καλών τεχνών (τις οποίες πάντως εγκατέλειπε νωρίς-νωρίς), οριστικοποίησε την «υγρή τεχνική» του, δανεισμένη πάντοτε από τον πικρόχολο αντίπαλό του William Alexander, που του επέτρεπε να εφαρμόζει πολλαπλές στρώσεις χρώματος μέχρι να πάρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Και όλα αυτά σε λιγότερο από μία ώρα!
το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Η Χαρά της Ζωγραφικής» («The Joy of Painting») έκανε το ντεμπούτο του το 1983 στο δίκτυο PBS, όπου θα μετρούσε μια ολόκληρη δεκαετία ημίωρων επεισοδίων μαγνητίζοντας σχεδόν από την αρχή εκατομμύρια τηλεθεατών!
Η εκπομπή του έμελλε να φιλοξενηθεί σε περισσότερους από 275 τηλεοπτικούς σταθμούς της οικουμένης, γεννώντας στην πορεία μια σωστή επιχειρηματική αυτοκρατορία!
Πλέον εκπαίδευε στρατιές από ζωγράφους για να μεταφέρουν την τεχνική του στις 4 γωνιές του πλανήτη, κάτι που τον έκανε πλούσιο τελικά, καθώς ο ζωγραφικός κολοσσός του έφτασε να αξίζει περισσότερα από 15 εκατ. δολάρια.
Κι έτσι έκανε τα μαλλιά του περμανάντ για να γλιτώσει από τα συχνά κουρέματα!
Όταν ξεκίνησε λοιπόν η τηλεοπτική του περιπέτεια, ο κόσμος τον γνώρισε και τον αγάπησε με το τουλάχιστον ιδιαίτερο κούρεμά του, κάτι που έγινε τελικά σήμα-κατατεθέν από το οποίο φοβόταν πια να απαλλαγεί μήπως και χαλάσει τη δημόσια εικόνα του!
Ο ίδιος είχε ισχυριστεί συχνά ότι δεν του άρεσε η αφάνα του, τη λάτρευε όμως το τηλεοπτικό γυαλί...
Ο τύπος που σου φωνάζει επειδή άργησες στα καθήκοντά σου. Αυτή η δουλεία απαιτεί να είσαι κακός και σκληρός και εγώ το βαρέθηκα», δήλωσε κάποια στιγμή στην εφημερίδα «Orlando Sentinel» για τον νέο εαυτό του. Κι έτσι, όταν αποστρατεύτηκε, ορκίστηκε να μην υψώσει ποτέ ξανά τον τόνο της φωνής του!
Ο Ρος σκάρωνε λοιπόν τη σειρά χωρίς πληρωμή, με το εισόδημά του να προέρχεται εξολοκλήρου από την Bob Ross Inc., τη φίρμα που ίδρυσε για την εμπορική εκμετάλλευση των ειδών ζωγραφικής και των βιντεοκασετών εκμάθησης της μεθόδου του.
Από την εκπομπή έπαιρνε μόνο την απαραίτητη διαφήμιση για τα προϊόντα του.
Ολοκλήρωνε δηλαδή τα 13 επεισόδια της ετήσιας σεζόν της «Χαράς της Ζωγραφικής» μέσα σε μόλις 2 μέρες, κάτι που τον απάλλασσε μεμιάς από τις τηλεοπτικές υποχρεώσεις ολόκληρης της χρονιάς!
Τα έσοδά του βασίζονταν αποκλειστικά στα 20 βιβλία και τις 100 εκπαιδευτικές κασέτες του, αλλά και στους 150 εκπαιδευτές της Μεθόδου Μπομπ Ρος (ανάμεσα στους οποίους και ο γιος του).
Μετά τον θάνατό του, οι περισσότεροι από τους αδιάθετους πίνακές του κατέληξαν σε φιλανθρωπικά ιδρύματα και σε τηλεοπτικούς σταθμούς.
Προσωπική ζωή και θάνατος
Σήμερα, δύο δεκαετίες μετά τον θάνατό του, παραμένει ένας από τους γνωστότερους και πλουσιότερους αμερικανούς ζωγράφους όλων των εποχών!
Η δεύτερη σύζυγός του, Τζέιν, είχε πεθάνει το 1993, αν και η κληρονομιά του έμελλε να ζήσει τόσο μέσα από τον επίσης ζωγράφο γιο του, Στίβεν (ένα από τα δύο παιδιά που απέκτησε με την πρώτη του σύζυγο Λίντα), όσο και από την αχτύπητη μέθοδό του...
Πηγή: tilestwra.com