
Το να ενσωματώσεις κινητήρα αεροπλάνου σε ένα αυτοκίνητο, είναι σίγουρα μεγάλο επίτευγμα.
Κι έχουν υπάρξει αρκετά τέτοια, προκειμένου όμως να φτιάξουμε μια έγκυρη λίστα όμως, χρειάζονται μερικές παραδοχές. Γι' αυτό και συμπεριλαμβάνονται μόνο όσο αυτοκίνητα σχεδιάστηκαν για να έχουν τέτοιο κινητήρα ή εκείνα στα οποία η «μεταμόσχευση» έγινε για συγκεκριμένο σκοπό. Κι αυτά είναι τα εξής:
Tucker 48
Καθότι ήταν τοποθετημένος στο πίσω μέρος του αμαξώματος ήταν απαραίτητο να προσαρμοστεί και σύστημα υγρόψυξης. Όπως κι έγινε. Το αυτοκίνητο ονομαζόταν Torpedo κατά την εξέλιξή του, όμως στην παραγωγή πέρασε ως 48 (το 1948) προς αποφυγή συνδέσεων με το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η αρχική επιλογή κινητήρα ήταν άλλη. Ο συγκεκριμένος προέκυψε εξ ανάγκης καθότι η ομάδα εξέλιξης βγήκε εκτός χρονοδιαγράμματος. Μόνο 51 κομμάτια κατασκευάστηκαν, εκ των οποίων τα 47 υπάρχουν ακόμα και κοστολογούνται αρκετά εκατομμύρια δολάρια έκαστο.
Lotus 56
Κατά τραγική ειρωνεία, κανένα από αυτά δε σχετίζεται με τον κινητήρα ή τη μετάδοση. Ο Graham Hill τράκαρε, ενώ ο Joe Leonard ήταν επικεφαλής του αγώνα όταν έσπασε το αξονάκι της αντλίας καυσίμου λίγους γύρους πριν τον τερματισμό.
FIAT S76 «Beast of Turin»
Ήταν ουσιαστικά το πρώτο αυτοκίνητο στο οποίο χρησιμοποιήθηκε κινητήρας από αεροσκάφος. Στο περίπου δηλαδή, αφού στην πραγματικότητα απλώς είχε μεγάλη συγγένεια με τους κινητήρες για αεροσκάφη που εκείνη την εποχή κατασκεύαζε η FIAT. Πρόκειται για έναν 4κύλινδρο 28,5 lt που απέδιδε 290 ίππους μόλις στις 1.900 rpm.
Το πλαίσιο του S76 ήταν ατσάλινο και η ιδέα που έκρυβε πίσω του δεν ήταν άλλη από τη θέσπιση ρεκόρ ταχύτητας. Ωστόσο, οι περιορισμοί που σύντομα εφαρμόστηκαν στη χωρητικότητα των κινητήρων για τα συγκεκριμένα αγωνιστικά, δεν το άφησαν να πετύχει κάτι εντυπωσιακό.
Sunbeam 1.000 HP Mystery
Το Sunbeam δεν είχε έναν αλλά δύο κινητήρες από αεροπλάνο, εκ των οποίων έκαστος είχε χωρητικότητα 22,4 lt. Η συνολική τους απόδοση πλησίαζε τους 900 ίππους. Συνδέονταν με τους τροχούς μέσω συμπλεκτών, εκ των οποίων ο ένας ήταν συμβατικός και ο άλλος λειτουργούσε με πεπιεσμένο αέρα.
Bluebird-Proteus CN7
Μετά από αρκετά ατυχήματα και ατυχείς προσπάθειες, τελικά ο Campbell κατάφερε να πετύχει το πολυπόθητο ρεκόρ του πιο γρήγορου τετράτροχου. Το 1964 «χτύπησε» 648 km/h, ωστόσο δήλωσε απογοητευμένος από το αποτέλεσμα καθότι πολύ μακριά από την προσδοκία του.
Τότε ξεκίνησε να φτιάχνεται ένα ακόμα αυτοκίνητο που θα βελτίωνε την επίδοση, όμως η μοίρα είχε άλλη άποψη. Ο Campbell σκοτώθηκε το 1967 κατά τη διάρκεια προσπάθειας για νέο ρεκόρ ταχύτητας στο νερό, όταν αποεγειώθηκε και διαλύθηκε το ταχύπλοο Bluebird K7 στην αγγλική λίμνη Coniston.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο πατέρας του, ο Malcolm Campbell, ήταν ένας από τους ελάχιστους κατόχους ρεκόρ ταχύτητας εκείνη την εποχή, του οποίου η ζωή τερματίστηκε από φυσικά αίτια και όχι από ατύχημα.
Πηγή: www.autoevolution.com