
Ο Torstein υποφέρει από νωτιαία μυϊκή ατροφία και έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σε αναπηρική καρέκλα. Αλλά οι γονείς του, αγρότες σε απομακρυσμένη περιοχή, πάντα στάθηκαν στο πλευρό του.
Όταν οι γιατροί τους εξήγησαν ότι ο γιος τους δε θα περπατούσε ποτέ και θα είχε διαφορετική εμφάνιση, αποφάσισαν να τον μεγαλώσουν φυσιολογικά. Δεν έβλεπαν τον λόγο να τον αντιμετωπίζουν διαφορετικά από τα άλλα αδέρφια του.


Ο Torstein ζυγίζει 17 κιλά μόλις, αλλά ο ίδιος δεν θέλει να πάρει κιλά, διότι όπως λέει ο ίδιος δεν θέλει τα άτομα που τον φροντίζουν να κουβαλάνε μεγάλο βάρος. Αυτή η ευδιάθετη αντιμετώπιση αποκαλύπτει πολλά για τη στάση του απέναντι στην ασθένειά του.

Τα λόγια του Torstein ήταν:

Ελπίζω ότι αυτά τα λόγια θα φτάσουν όλους εκείνους τους ανθρώπους που ανησυχούν πάρα πολύ για τον εξωτερικό τους εαυτό, και ότι αυτά που γράφω μπορεί να τους βοηθήσουν να κατανοήσουν την εσωτερική τους ζωή καλύτερα. Επειδή η εσωτερική αξία μας θα πρέπει να καθορίζεται από το αν είμαστε επιτυχημένοι, και όχι να καθορίζεται από τον εξωτερικό εαυτό μας.
Ο φωτογράφος ήθελε να δείξει ότι η ομορφιά είναι κάτι πολύ περισσότερο από ό, τι έχουμε συνηθίσει να σκεφτόμαστε ως «όμορφο». Ότι δεν υπάρχει εύκολη απάντηση στο ερώτημα, τι είναι όμορφο και τι σπουδαίο. Ήθελε να δείξει ότι είναι δυνατό να ανακαλύψουμε την ομορφιά σε όλα τα πράγματα.
Το μήνυμα είναι ότι πρέπει να δεχτούμε όλους τους ανθρώπους στην κοινωνία μας, ανεξάρτητα από το πώς φαίνονται ή τους φυσικούς περιορισμούς τους. Ακριβώς επειδή δεν υπάρχουν απλές απαντήσεις, αποφάσισα να δημοσιεύσω αυτές τις φωτογραφίες.
Φυσικά γνωρίζω ότι δεν είμαι ο Μπραντ Πιτ. Τα κόκαλά μου προεξέχουν, οι μύες μου ατροφούν, και η σπονδυλική μου στήλη μου είναι τόσο κυρτή ότι μοιάζει με τον Γκουασιμόδο από την Παναγία των Παρισίων. Αλλά αυτό δεν με έχει σταματήσει να κυνηγώ τα όνειρά μου. Έχω χρησιμοποιήσει μόνο τις δεξιότητες και τα ταλέντα που έχω. Η εκπαίδευση και η πολιτική μου έδωσαν την αυτοπεποίθηση ότι μπορώ να φτάσω τους στόχους μου, χωρίς την λεγόμενη «τέλεια» εμφάνιση. Ως εκ τούτου, οι άνθρωποι πάντα με αντιμετωπίζουν με σεβασμό, χωρίς να δώσουν σημασία στο γεγονός ότι μοιάζω με ένα σκελετό. Στο σχολείο οι μαθητές μου μου συμπεριφέρονται σαν ένα απολύτως φυσιολογικό καθηγητή. Η εμφάνιση είναι σημαντική και είναι ένα ευαίσθητο θέμα για τα παιδιά. Έτσι, όταν είναι σε θέση να μου φέρονται όπως και σε κάθε άλλο πρόσωπο, δίνει σε όλους ελπίδα.
Δεν θέλω να φανώ αφελής και να ισχυριστώ ότι η εμφάνιση δεν είναι πολύ σημαντική σε πολλές καταστάσεις. Επίσης, δεν θέλω να πω ότι οι άνθρωποι δεν θα πρέπει να φροντίζουν το σώμα τους. Θα ήθελα μόνο να πω ότι η εξωτερική εμφάνιση μας δεν θα πρέπει να καθορίζει το πώς αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας, τη ζωή μας, ή το πως μας εκτιμούν οι άλλοι. Έχω αποφασίσει ότι η εμφάνισή μου δεν θα παίξει τον πιο σημαντικό ρόλο στη ζωή μου.
Ίσως να ήταν πιο απλό για μένα να λάβω αυτή την απόφαση αυτή μιας και ποτέ δεν θα μοιάσω με μοντέλο. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι άλλοι δεν μπορούν να κάνουν την ίδια επιλογή. Οι άνθρωποι έχουν τόσες πολλές αξίες και χαρακτηριστικά που είναι πολύ πιο σημαντικά από την εμφάνιση. Και αυτό είναι που θα έπρεπε να μετράει. Η κοινωνία μας θα πρέπει να μάθει να επικεντρώνεται στις ικανότητες, τα ταλέντα, και τη στάση. Όχι για το αν κάποιος είναι χοντρός, λεπτός, ή απλά διαφορετικός. Πιστεύω ότι η εμφάνιση γενικά πολύ υπερτιμημένη.»
Πηγή: fanpage.gr