
“Κατέβηκα απο το αυτοκίνητο μου και το μάζεψα, όπως θα έκανε ο καθένας. Όταν έφτασα στο σπίτι μου στην Ιεράπετρα, πριν κατεβώ απο το αυτοκίνητο, άνοιξα το σακίδιο και είδα ότι είχε μέσα κάποια προσωπικά αντικείμενα και ένα πακέτο τυλιγμένο με πλαστικές σακκούλες.Το άφησαστο αυτοκίνητο μου και την επομένη το πρωί όταν επέστρεψα στα θερμοκήπια μου στην Ψαρή Φοράδα, άνοιξα ξανά το σακίδιο και είδα ότι στο πακέτο που ήταν τυλιγμένο με πλαστικές σακκούλες υπήρχαν πάρα πολλά χρήματα. Προσπάθησα να ανοίξω το ένα απο τα δυο κινητά τηλέφωνα που υπήρχαν μέσα σε αυτό εκ των οποίων το ένα μόνο ήταν ενεργοποιημένο και είδα ότι στις επαφές είχε μόνο αριθμούς χωρίς ονόματα.Τότε πέρασαν πάρα πολλά απο το μυαλό μου, αλλά αποφάσισα αφού τελειώσω τις δουλειές μου στο θερμοκήπιο, να παραδώσω το σακκίδιο στην Αστυνομία επιστρέφοντας στην Ιεράπετρα”, μας είπε ο κ Άρης Δασκαλάκης.
Στο μεταξύ πηγαίνοντας με το αυτοκίνητο του απο το ένα θερμοκήπιο στο άλλο, για να τελειώσει το συντομότερο δυνατόν τις δουλειές του, το ξένο κινητό άρχισε να χτυπά.
“Σήκωσα το ξένο σε μένα κινητό τηλέφωνο, και απάντησα στον άνθρωπο που καλούσε.Ήταν ο 47χρονος συγχωριανός μου Γρηγόρης Επιτροπάκης , ο οποίος εργάζεται ως διασώστης στον Τομέα ΕΚΑΒ Ιεράπετρας, ο οποίος μου είπε ότι είχε χάσει το σακίδιο του με 50.000 ευρώ δυο κινητά τηλέφωνα και διάφορα προσωπικά αντικείμενα. Αφού διαπίστωσα ότι ήταν πράγματι δικό του, του είπα να έρθει στο θερμοκήπιο μου να το παραλάβει”, προσθέτει ο Άρης Δασκαλάκης.
Μετά απο μισή ώρα ο Γρηγόρης Επιτροπάκης έφτασε στο θερμοκήπιο του συγχωριανού του στην Ψαρή Φοράδα και η χαρά του που ένας τίμιος και ευαίσθητος συγχωριανός του, είχε βρεί τα χρήματα που είχε χάσει, ήταν απερίγραπτη.
“Πιστεύω ότι έκανα το σωστό. Αυτό που έλεγε η συνείδηση μου. Ξέρω ότι το ίδιο θα έκανε και όποιος άλλος απο το χωριό μας, έβρισκε το σακκίδιο με τα λεφτά του Γρηγόρη”, κατέληξε ο Άρης Δασκαλάκης, ένα σεμνό παιδί που δεν επιδιώκει τη δημοσιότητα.