
Πράγματι, το ηθικό χρέος της φιλοξενίας, δεν μένει στους μύθους του Ξένιου, γίνεται καθημερινό χαμόγελο, γλυκιά επαφή και απρόσκοπτο τρατάρισμα. Κάθε μέρα βρίσκαμε στο τραπέζι μας καλούδια, άλλοτε σύκα και δαμάσκηνα, άλλοτε λεμόνια και ντομάτες, άλλοτε μελιτζάνες και κολοκυθάκια. Τα τελευταία, δε, στον φούρνο με αλατοπίπερο είναι μεζές πρώτης. Άριστη συνοδεία για τη ρακή του Μαθιού, δικό του απόσταγμα. Ο Μαθιός και η Ελένη, οι ιδανικοί οικοδεσπότες. Πρώτη φορά έβαζαν το σπίτι τους airbnb. «Μακάρι να κάναμε καλό ποδαρικό» τους είπαμε μέσα σε όλες τις άλλες χαρές που κάναμε.
| «Είναι όλοι εξαιρετικά φιλικοί, ρε φίλε» απαντάει ο Άλεξ. |
Κι ενώ όλα μοιάζουν οικεία, είναι ταυτόχρονα τόσο μοναδικά, τόσο ασύγκριτα, χωρίς να το έχουν πάρει διόλου πάνω τους. Η Τήνος δεν έχει, για παράδειγμα, το θεϊκό κάλλος της Μυκόνου, ούτε την γκλάμορους τσαχπινιά της Πάρου, ούτε τη σοφιστικέ χαλαρότητα της Αντιπάρου. Έχει τον δικό της αέρα, που μπορεί να είναι πολλών μποφόρ, αλλά καταπραΰνει το τσι. Ηρεμεί τα τσάκρα. Η Τήνος μοιάζει με μια έμπειρη δασκάλα γιόγκα που ξέρει πως να σε βοηθήσει να πάρεις τις σωστές ανάσες και τελικά τις σωστές αποφάσεις.
| Φτάνοντας στην Τήνο, στο λιμάνι, κουτουλάς με την ορθοδοξία. Ντόινγκ. |
| Για κάποιο λόγο στην Τήνο γιορτάζουν τη σήμανση των δρόμων με κορδέλες. |
| Στο χωριό του Πύργου η υψηλή τέχνη της μαρμαρογλυπτικής συνεχίζεται. |
| Η σύγχρονη εκδοχή του παραμυθιού θα μπορούσε κάλλιστα να είναι «Η Αλίκη στα χωριά της Τήνου». |
Το τελικό βάπτισμα γίνεται στην Κολυμπήθρα, την παραλία που ξεπλένει όλες τις αμαρτίες. Μεγάλη, φουριόζα και κυματιστή. Σαν τα μαλλιά του Ποσειδώνα. Τα μαγικά μανιτάρια-ομπρέλες δε βρίσκονται εκεί τυχαία. Όπως τυχαία δεν βρίσκεται κανένας από τους πάμπολλους γνωστούς και φίλους που αποβιβάστηκαν φέτος στο νησί. Όλοι ξέρουν.
| Τα μαγικά μανιτάρια-ομπρέλες δε βρίσκονται εκεί τυχαία. |