
Ποιος δεν έχει περπατήσει στο ιστορικό κέντρο τη δεκαετία του 1980 ή και νωρίτερα και δεν έχει «τρακάρει» τον Ανδρέα Νομικό; Δεν σας λέει κάτι το όνομα; Η τσιριχτή φωνή με την τρομερή ατάκα, σίγουρα θα σας λέει…
«Φτερούυυυυυ, φτεράααααα, καλέ φτεράαααααα»! Όσοι δεν έπιναν ήρεμοι-ήρεμοι τον μεσημεριανό, ανοιξιάτικο καφέ τους στο Μοναστηράκι και ξαφνικά μέσα στην ησυχία δεν άκουσαν αυτή τη τσιριχτή φωνή του πάντα γελαστού και έτοιμου για πλάκα Ανδρέα, έχουν χάσει ένα από τα πιο αστεία επεισόδια αυτής της πόλης.
Ο Ανδρέας σήμερα βαδίζει πλέον στην ένατη δεκαετία της ζωής του, οι εμφανίσεις του -όπως είναι φυσιολογικό- έχουν αραιώσει δραματικά. Ο γραφών τον είχε συναντήσει πριν από μερικούς μήνες. Χωρίς την ενέργεια των προηγούμενων ετών αλλά χαμογελαστό να απαντάει με νεύμα στον χαιρετισμό όσων τον αναγνωρίζουν και του απευθύνονται με το μικρό του όνομα.
Ο Ανδρέας Νομικός έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ένας σύγχρονος Κυνικός εξαιτίας των φαρμακερών σχολίων που έκανε, τα πειράγματα στους πάντες αλλά και την μοναδική διάθεση που είχε για αυτοσαρκασμό.
Η πραμάτεια, τα πειράγματα και τα φαρμακερά σχόλια
Ό,τι και να συμβαίνει, πάντως, η ιστορία από τις ταραγμένες ημέρες του Νοέμβρη του 1973 που τα τανκς της δικτατορίας είχαν βγει στους δρόμους για να… «επαναφέρουν την τάξη», πάντα θα προκαλεί το ίδιο γέλιο.
Ο Ανδρέας περπατούσε στην Πατησίων και περίπου στο ύψος του Μουσείου πέρασε, πάντα κρατώντας την πραμάτεια του, μπροστά από ένα τεθωρακισμένο του στρατού. Κάποιοι στρατιώτες βρισκόντουσαν έξω από αυτό. Ο Ανδρέας τους πλησίασε και με τη χαρακτηριστική φωνή του τους ρώτησε: «Καλέ παιδιά, τι παίζετε εδώ; Τον Άγνωστο Πόλεμο;».
Ακόμα, πάντως, κι όταν ήθελε να πειράξει κάποιον δε δίσταζε να επιστρατεύει το φαρμακερό του χιούμορ. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι η απάντηση που έδωσε σε έναν… καθωσπρέπει κύριο που ενοχλήθηκε από την παρουσία του. Ο Ανδρέας Νομικός τον πλησίασε, πάντα με το χαμόγελο, και όταν βεβαιώθηκε πως το ακροατήριο περίμενε από εκείνον την ατάκα που θα σκόρπιζε το γέλιο είπε στον κύριο: «Καλέ, τι ωραίο καρό σακάκι φοράτε. Έχω ακριβώς το ίδιο σε τραπεζομάντιλο στο σπίτι μου»!
Η άγνωστη προσωπική ζωή και οι κακόβουλες φήμες
Ο Ανδρέας Νομικός, λοιπόν, ήταν οικογενειάρχης. Παντρεμένος και από τον γάμο του είχε αποκτήσει τρία παιδιά τα οποία σπούδασε με κόπο κάνοντας διάφορες δουλειές του ποδαριού. Ανάμεσα σε αυτές και η… πώληση φτερών που συμπλήρωνε το εισόδημά του αλλά ταυτόχρονα αποτελούσε και ένα είδος διασκέδασης.
Η εμφάνισή του με τα κοντά σορτσάκια, τις κρέμες σε όλο το σώμα, τις σαγιονάρες, τις see through μπλούζες και τα κολιέ στο λαιμό παρέπεμπε σε ομοφυλόφιλο, αλλά για όσους τον γνωρίζουν καλά αυτό δεν ήταν παρά ένα τέχνασμα για να τραβάει τα βλέμματα, να συγκεντρώνει δίπλα του πολλούς ανθρώπους και έτσι να πουλάει πιο εύκολα τα φτερά του.
Και όταν αυτά έπαψαν και ο Ανδρέας έγινε ένα από τα πιο… γραφικά «κομμάτια» του κέντρου της Αθήνας, διάφοροι που προφανώς η παρουσία του, τους ενοχλούσε άρχισαν να διασπείρουν διάφορες φήμες με στόχο να βρεθεί κάποιος που θα τις πιστέψει ώστε να του κάνει κακό.
Η απροσδόκητη καριέρα στον κινηματογράφο
Εκεί τον πρωτογνώρισαν οι Αθηναίοι στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και εκεί τον έβρισκαν οι παραγωγοί ελληνικών ταινιών για να του κάνουν προτάσεις ώστε να έχει μικρούς ρόλους στις ταινίες που ετοίμαζαν.
Ο Ανδρέας Νομικός με έναν μάλλον απροσδόκητο τρόπο κατάφερε και έκανε καριέρα στον κινηματογράφο δεδομένου πως ούτε λίγο-ούτε πολύ εμφανίστηκε σε περίπου 30 ταινίες! Οι ρόλοι που είχε ήταν ίδιοι με τον ρόλο που είχε και στους δρόμους της Αθήνας. Πουλούσε φτερά, υποδυόταν τον ομοφυλόφιλο και πετούσε φαρμακερές ατάκες, ενώ δεν έλειπε και η κραυγή «φτερούυυυυυ, φτεράααααα, καλέ φτεράαααααα» που τον καθιέρωσε στις συνειδήσεις των Αθηναίων.
Πηγή: newsbeast.gr