
Η κατρακυλιασμένη Αγγλία φερ΄ειπείν μας υπερβαίνει κατά πολύ σε αυτό. Σε τι αναφέρομαι; Στο γεγονός πως όλοι μας ξέρουμε τον Μισθοφόρο, την Καζαριάν και κάθε απίθανο που βγαίνει από τα ριάλιτι.
Είτε ως ενεργητικοί θεατές είτε ως παθητικοί θεατές, υπάρχει μια γνώση η οποία καταλαμβάνει χώρο στο κεφάλι μας δίχως κανένα λόγο. Και καταλαμβάνει χώρο μπροστά μπροστά, παίρνοντας τη θέση άλλων, πολύ πιο ουσιαστικών πραγμάτων. Γιατί εάν έπρεπε να διαλέξω τι θα βάλω να βρίσκεται ως μνήμη μπροστά μπροστά στο κούτελο, δεν θα διάλεγα τη Μαρία Λέκκα από το My Style Rocks. Θα διάλεγα την Έλλη Παπαεμμανουήλ.
Διόλου τυχαίο παράδειγμα. Ένας από τους ρόλους που έχουμε όσοι διαθέτουμε τη δύναμη της δημόσιας γραφής και του δημόσιου λόγου, είτε μας διαβάζουν 5 είτε 1005, έχουμε μια υποχρέωση. Ναι, ακόμα και καθυστερημένη. Να φέρνουμε στο προσκήνιο ανθρώπους σαν την κυρία Παπαεμμανουήλ.
Σε μια συνέντευξη του στο περιοδικό People ο Δημήτρης Λιγνάδης λέει για το επάγγελμα του ηθοποιού «μην το θεοποιήσουμε. Είναι ένα πολύ ωραίο επάγγελμα –και τονίζω τη λέξη «επάγγελμα»– αλλά υπάρχουν κι άλλα, πιο χρήσιμα, όπως του χειρουργού ή του δασκάλου». Ακριβώς αυτό.
Μπορεί το κάθε επάγγελμα, η αναγνώριση και η ανταμοιβή του να ορίζονται από τους νόμους της αγοράς και του καπιταλισμού, αλλά οφείλουμε στους εαυτούς μας και την κοινωνία να κάνουμε το ελάχιστο για περιπτώσεις όπως της Παπαεμμανουήλ. Να αναγνωρίζουμε και να διαδίδουμε.

Η οξεία μυελογενής λευχαιμία είναι ένας επιθετικός καρκίνος του αίματος που εμφανίζεται στα κύτταρα του μυελού των οστών, πλήττει ανθρώπους όλων των ηλικιών και συχνά απαιτεί μήνες εντατικής χημειοθεραπείας.
Κάθε μέρα ο άνθρωπος παράγει περίπου δέκα δισεκατομμύρια νέα κύτταρα αίματος. Η όλη διαδικασία ελέγχεται από γονίδια και αν σε κάποια αυτά υπάρξουν λάθη, τότε τα κύτταρα μετατρέπονται σε καρκινικά. Διεθνώς περισσότεροι από 350.000 άνθρωποι εκτιμάται πως πάσχουν από ΟΜΛ

Αυτή η διάσπαση της πολυπλοκότητας μιας πολύ θανατηφόρας μορφής καρκίνου είναι που στο άμεσο μέλλον θα προσφέρει λιγότερο ανισόρροπα αποτελέσματα στην προσπάθεια σωτηρίας των νοσούντων. Ιδίως της παιδικής λευχαιμίας στην οποία ειδικεύεται η Έλλη.
Η Έλλη μαζί με την ομάδα της ολοκλήρωσαν με τη δημοσίευση τους σε διεθνές επιστημονικό περιοδικό μια πορεία τριών ετών. Στην διάρκεια της χαρακτήρισαν 5.234 μεταλλάξεις που δημιουργούσαν τουλάχιστον 1.060 διαφορετικούς γενετικούς συνδυασμούς και είδαν ότι το 97% των ασθενών της μελέτης έφερε τουλάχιστον μία μετάλλαξη ενώ το 86% έφερε δύο ή και περισσότερες μεταλλάξεις.
Μια επιστήμονας η οποία συντονίζει κέντρα μελέτης τέτοιας μορφής καρκίνου σε περισσότερες από 30 χώρες και έχει οπτική και απτική επαφή με τουλάχιστον 17.000 δείγματα. Πολύ λογικά βρίσκεται στο κορυφαίο 0,1% της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας!
Μήπως είναι καιρός να σκεφτούμε τις προτεραιότητες μας ως αποδέκτες πληροφοριών;