
Το κομμωτήριο, που βρίσκεται στην οδό Πιπίνου 78, λειτουργεί ως μέρος της Κοινωνικής Συνεταιριστικής Επιχείρησης «Layali project», που έχει ως στόχο της να δημιουργήσει θέσεις εργασίας για πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο, οι οποίοι ζουν στην Ελλάδα.
«Η ιδέα πίσω από το πρότζεκτ είναι ότι έχουν έρθει πολλοί πρόσφυγες στην Ελλάδα που είναι δύσκολο να δουλέψουν νόμιμα. Θέλουμε να βγουν οι πρόσφυγες από τη μαύρη εργασία και την εκμετάλλευση. Υπάρχουν δουλειές στην Ελλάδα, αλλά σε συγκεκριμένους τομείς: την ομορφιά, τον τουρισμό και τη γεωργία. Η ιδέα της κοινωνικής επιχείρησης λοιπόν είναι ότι κάνεις καλές πράξεις, αλλά και οι υπηρεσίες που παρέχονται είναι ίδιες με ένα οποιοδήποτε άλλο κομμωτήριο» εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Μαρίνα Λιάκη, υπεύθυνη του πρότζεκτ και της ΜΚΟ Zaatar, που βρίσκεται πίσω από αυτό.

Για τη δημιουργία του κομμωτηρίου, στην περιοχή του Άγιου Παντελεήμονα, η Μαρίνα και οι συνεργάτες της βασίστηκαν στις δωρεές φίλων και τη δουλειά εθελοντών. Ο χώρος, τα έπιπλα και ο εξοπλισμός παραχωρήθηκαν αφιλοκερδώς και εθελοντές έβαψαν και καθάρισαν το χώρο. Τον τοίχο του κομμωτηρίου διακόσμησε ένας εθελοντής με ένα πολύχρωμο παγώνι, καθώς και τη λέξη Λαγιάλι γραμμένη με αραβική καλλιγραφία. Λαγιάλι σημαίνει «οι νύχτες μου» και, όπως εξηγεί η Μαρίνα, είναι μια έκφραση που αποπνέει νοσταλγία.
Η επιχείρηση έχει πάρει προς το παρόν άδεια μόνο για κομμωτική, αλλά σύντομα θα προστεθούν και υπηρεσίες μανικιούρ και πεντικιούρ.

Ένας φίλος του τον προσκάλεσε στη Βαρκελώνη ωστόσο το μακρύ ταξίδι από το Πακιστάν τον έφερε στην Ελλάδα. «Αγαπώ την Ελλάδα. Εδώ βρήκα πολλούς φίλους, βρήκα τον εαυτό μου», τονίζει. Τον ρωτάμε για το μακρύ ταξίδι από την πατρίδα του ως την Αθήνα, αλλά δεν θέλει να το θυμάται. Λέει μόνο ότι «ήταν τρομερό». Του λείπει η μητέρα του, την οποία έχει να δει τρία χρόνια, αλλά μας λέει με βεβαιότητα ότι δεν θέλει να γυρίσει στην πατρίδα του. Όταν ήρθε στην Ελλάδα ανακάλυψε πόσο του αρέσει η κομμωτική. «Στην κομμωτική υπάρχει δημιουργικότητα, κάνεις διαφορετικά πράγματα και γνωρίζεις πολλούς ανθρώπους», εξηγεί μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Σπούδασε σε σχολή κομμωτικής, την οποία αυτές τις ημέρες ολοκληρώνει, και έκανε πρακτική σε δύο κομμωτήρια στην Κατεχάκη και το Κολωνάκι. Στο πρώτο τον άφησαν απλήρωτο και χωρίς ένσημα, «αλλά στο δεύτερο κομμωτήριο μου φέρθηκαν καταπληκτικά και διαπίστωσα πόσο καλοί άνθρωποι υπάρχουν στην Ελλάδα».

Στο πλαίσιο του Layali project λειτουργεί επίσης κατάστημα ρούχων και κοσμημάτων, εδώ και ένα μήνα στη Στοά Εμπόρων. Εκεί, οκτώ πρόσφυγες από το Ιράν και τη Συρία φτιάχνουν και πωλούν τις δημιουργίες τους. Επόμενος στόχος είναι η δημιουργία πολιτιστικού κέντρου με πολιτιστικές δράσεις και γεύσεις από τις χώρες καταγωγής των προσφύγων. Επίσης, εξετάζεται το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός μικρού ξενοδοχείου στην Αθήνα, όπου θα απασχολούνται πρόσφυγες.
Με πληροφορίες και φωτογραφίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ