
Από το 2012 και μετά ο Ιάκωβος πέρα του ότι άρχισε να δημιουργεί κάπως πιο ιδιαίτερα πιάτα όπως μπιφτέκια ψαριού γιατί «σε ποιον αρέσει να τρώει το ίδιο φαγητό κάθε μέρα;», άνοιξε την κουζίνα του νοσοκομείου σε εθελοντές, ανθρώπους της γαστρονομίας, μαθητές, αθλητές. «Ήθελα να δείξω στον κόσμο ότι το νοσοκομείο δεν είναι λέπρα, δεν είναι κάτι που αξίζει απαξίωσης ούτε ότι οι εργαζόμενοι σε αυτό είναι άχρηστοι ή ανεπάγγελτοι ή χωρίς όνειρα για ένα καλύτερο αύριο. Αυτό όμως για να το πιστέψεις πρέπει να το δεις, δεν αρκεί να στο λέω».
![]() |
| Ο Ιάκωβος Απέργης εν δράσει. |
![]() |
| Γενική άποψη του χώρου του μαγειρείου στο Τζάνειο Νοσοκομείο. |
![]() |
| Αυτό που κοστίζει πιο πολύ, πέρα από τα ίδια τα σκεύη και τα μηχανήματα είναι η συντήρησή τους. |

![]() |
| Η καθαριότητα είναι πολύ σημαντική, άλλωστε μιλάμε για κουζίνα. |
![]() |
| «Προφανώς είναι ανάλατα τα φαγητά για τους καρδιοπαθείς. Αλλά τα παιδιά από την ψυχιατρική κλινική έφαγαν σουβλάκια την Τσικνοπέμπτη και έπρεπε να δεις τη χαρά στα πρόσωπά τους.» |
![]() |
| Έτοιμο το φαγητό. |
Τον ρωτάω τι κερδίζει κάνοντας αυτόν τον αγώνα και προσπαθώντας να καλυτερεύσει όσο δυνατόν τις συνθήκες στην κουζίνα του Τζανείου. «Όταν βοηθάω, βοηθιέμαι, βοηθιέμαι σαν άνθρωπος. Αυτό έχω καταλάβει».
Πηγή: popaganda





