
Όταν ήταν ακόμη δέκα μηνών, οι γιατροί διέγνωσαν ότι ο Αργύρης Κουμτζής είχε «ατροφικό οπτικό νεύρο». Η όρασή του ήταν κάτω από το ένα εικοστό πέμπτο του φυσιολογικού. Όπως και ο πατέρας του, έπρεπε να ζήσει τυφλός.


«Αγαπητέ Αργύρη, είμαι στην ευχάριστη θέση να σε πληροφορήσω ότι η αίτησή σου για το θερινό σχολείο της Οξφόρδης στην Αστροφυσική έγινε δεκτή. Έχεις επιλεγεί στη διερεύνηση των μεσογαλαξιακών μαγνητικών πεδίων».
Ο Αργύρης κόντεψε να μείνει εκτός των ελληνικών πανεπιστημίων λόγω του πατροπαράδοτου παρωπιδισμού που κυνηγάει το ελληνικό κράτος.
![]() |
| Ο Αργύρης σε μαθητική παρέλαση |
Όπως είπε ο ίδιος στην Καθημερινή, ο μέσος όρος που συγκεντρώνει μέχρι τώρα ο τριτοετής φοιτητής στο Τμήμα Φυσικής του ΑΠΘ αγγίζει το 9,55. Ο χαρακτηρισμός «Άριστα» φαίνεται λίγος.
Αν κάθε παραμύθι έχει και ένα δράκο, κάθε ελληνικό success story στον χώρο της Παιδείας έχει και αρκετά εμπόδια από τα αναπαραγόμενα στερεότυπα και τη γραφειοκρατία που μαστίζουν την ελληνική εκπαίδευση. Αυτό ισχύει και στην περίπτωση του Αργύρη, που πριν από τρία χρόνια -και για ενάμιση χρόνο- προσπαθούσε επίμονα να καταφέρει το αυτονόητο, να αποδείξει ότι μπορεί να σπουδάσει στο ελληνικό πανεπιστήμιο.
Η αρχική απόφαση του Τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ ήταν αρνητική, επειδή στο πρόγραμμα σπουδών υπήρχαν εργαστήρια –και άρα το παιδί θα αντιμετώπιζε δυσκολίες στην παρακολούθησή τους– ενώ και τα πανεπιστημιακά συγγράμματα κρίθηκε ότι δεν ήταν εύκολο να «μεταφραστούν» για έναν τυφλό φοιτητή. Τελικά, μετά τη δημόσια ανακίνηση του ζητήματος και την παρέμβαση του τότε υπουργού Παιδείας, Ανδρέα Λοβέρδου, ο Αργύρης έγινε δεκτός από το Τμήμα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου.
Από την εποχή που ο Αργύρης ήταν έφηβος, οι γονείς του έπρεπε να ξενυχτούν για να του σκανάρουν τα βιβλία που ήθελε να διαβάσει σελίδα-σελίδα, ώστε να τα ακούει στη συνέχεια μέσα από ένα πρόγραμμα στον υπολογιστή.

Συγκεκριμένα, από την εποχή που ο Αργύρης ήταν ακόμη έφηβος, οι γονείς του έπρεπε να ξενυχτούν για να του σκανάρουν τα βιβλία που ήθελε να διαβάσει σελίδα-σελίδα, ώστε να τα ακούει στη συνέχεια μέσα από ένα πρόγραμμα στον υπολογιστή.
Λάτρης του σκακιού και μαθητής του 20 παρά κάτι στα εφηβικά του χρόνια, ο Αργύρης θέλει σήμερα να ολοκληρώσει τις σπουδές του στη Θεσσαλονίκη και μετά να μετοικήσει στις ΗΠΑ ή την Ευρώπη, όπου σκοπεύει με την ισχυρή θέλησή του να συνεχίσει τις μεταπτυχιακές σπουδές του.

Ο Αργύρης ευτυχώς δεν χάθηκε, δεν είμαστε όμως το ίδιο σίγουροι για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα.
