
Πάσχα μέσα στο σπίτι και αρνάκι στο φούρνο αντί στη σούβλα δεν είναι κάτι που ο Έλληνας έχει συνηθίσει. Ούτε τα μικρά εορταστικά τραπέζια των λίγων ατόμων.
Το Πάσχα θέλει γλέντι τρικούβερτο. Όχι εφέτος, όμως. Τώρα προέχει το «μένουμε σπίτι» για να την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορονοϊού.
Η πυρκαγιά που ξέσπασε πριν από μερικές ημέρες κοντά στο Τσέρνομπιλ, ωστόσο, μας θύμισε μια άλλη ιστορία.
Αυτό που τώρα μας συμβαίνει, θα μπορούσε να είχε συμβεί και μια άλλη χρονιά. Πολλοί μπορεί να μην το γνωρίζουν αλλά το Πάσχα του 1986 θα μπορούσε να είναι ίσως και χειρότερο από αυτό που ετοιμαζόμαστε να περάσουμε.
Το αν τελικά δεν έγινε αυτό ήταν επειδή η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου έλαβε μια απόφαση που εμπεριείχε ένα εξαιρετικά μεγάλο ρίσκο προκειμένου να μην διαταραχθεί το εορταστικό κλίμα.
Το τέρας της ραδιενέργειας που είχε απελευθερωθεί μετά το τραγικό δυστύχημα στο Τσέρνομπιλ κατευθυνόταν προς την Ελλάδα. Οι ειδικοί προειδοποιούσαν και πολλές χώρες είχαν λάβει αυστηρά μέτρα προστασίας των πολιτών από αυτό που τότε είχαν αποκαλέσει «θανατηφόρο νέφος».
Η… χρονική σύμπτωση, ωστόσο, δημιουργούσε στη χώρα μας διαφορετικά δεδομένα.
Φαίνεται πως ο τότε πρωθυπουργός εκτός από τα «μπάνια του λαού» ήθελε να προστατέψει και το «Πάσχα του λαού»!
Το πυρηνικό ατύχημα που «σκέπασε» με τρόμο την Ευρώπη

Δεδομένων των ψυχροπολεμικών πολιτικών συνθηκών που επικρατούσαν τότε στην Ευρώπη, η ΕΣΣΔ επιλέγει να αποκρύψει το ατύχημα. Λίγες ημέρες αργότερα, ωστόσο, σκανδιναβικά εργαστήρια «πιάνουν» μια σημαντική αύξηση της ραδιενέργειας στον αέρα. Οι μετρήσεις «δείχνουν» προς την Ουκρανία και οι Ευρωπαίοι επιστήμονες «παγώνουν» ξέροντας τι υπάρχει εκεί. Tελικά δεν πέφτουν έξω.

Και στην Ελλάδα… έχουμε Πάσχα

Ενώ στην πραγματικότητα κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τις επιπτώσεις η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ζητά από τους επιστήμονες να είναι προσεκτικοί για να μην προκληθεί πανικός. Λέγεται, μάλιστα, πως όταν ένας επιστήμονας του Δημόκριτου αντέδρασε και ζήτησε να ενημερωθεί ο κόσμος για τους κινδύνους… απολύθηκε!
Όλοι ετοιμάζονταν για την μεγάλη πασχαλινή έξοδο και τίποτα δεν μπορούσε να ανακόψει αυτή την πορεία. Οι λακωνικές κυβερνητικές δηλώσεις προκαλούν την αντίδραση της αντιπολίτευσης που βρίσκει την ευκαιρία να πει πως το ΠΑΣΟΚ «προστατεύει την ΕΣΣΔ», ενώ στο παιχνίδι μπαίνει και το ΚΚΕ που μέσω του Ριζοσπάστη κάνει λόγο για «αντισοβιετικό νέφος» που έχει καλύψει την Ευρώπη!
Η Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας έβγαλε καθησυχαστική ανακοίνωση στις 3 Μαΐου: «το ραδιενεργό νέφος δεν έχει φτάσει στον ελληνικό χώρο, αλλά ακόμη και αν οι μετεωρολογικές συνθήκες ευνοήσουν τη μεταφορά υπολειμμάτων στη χώρα δεν αναμένεται να σημειωθεί σημαντική αύξηση της ραδιενέργειας γιατί το νέφος θα έχει εξασθενίσει». Συγκρατήστε την ημερομηνία...

Αυτό ήταν αρκετό. Επικρατεί πανικός και τα ράφια των σούπερ μάρκετ αδειάζουν.
Στην πραγματικότητα το ραδιενεργό νέφος είχε μπει στην Ελλάδα από τα βόρεια σύνορά μας, τα ξημερώματα της επόμενης του Πάσχα, λίγες ώρες δηλαδή μετά το πατροπαράδοτο σούβλισμα του οβελία. Σύμφωνα με τους επιστήμονες μάλιστα είχε χρειαστεί περίπου 24 ώρες για να καλύψει ολόκληρη τη χώρα.
Ο πρώην πρύτανης του ΕΜΠ, Σίμος Σιμόπουλος, χρόνια αργότερα, είχε αποκαλύψει πως μετά από πολύχρονες έρευνες διαπιστώθηκε ότι η υψηλή ραδιενέργεια σε περιοχές κυρίως της Βορείου Ελλάδος, οφειλόταν στις βροχοπτώσεις εκείνης της περιόδου. Η ραδιενέργεια πέρασε στο έδαφος, αλλά και σε όσους ήταν εκτεθειμένοι στη βροχή.

Όταν ο δημοσιογράφος Χρήστος Σωτηρακόπουλος προσπάθησε να προειδοποιήσει αλλά...

Ο, τότε, 23χρονος δημοσιογράφος ήταν απεσταλμένος της ΕΡΤ στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων στη Λυών όπου θα αναμετρούνταν η Ντιναμό Κιέβου την Ατλέτικο Μαδρίτης (για την ιστορία ο αγώνας έληξε με 3-0 υπέρ των Ουκρανών).
Ήταν ο μόνος τελικός που έγινε Παρασκευή αντί Τετάρτης και η κρατική τηλεόραση τον έδειξε σε μαγνητοσκόπηση το μεσημέρι του Μ. Σαββάτου για να μη διαταράξει το θρησκευτικό συναίσθημα των πιστών.
Στο βιβλίο του «Παιχνίδι χωρίς όρια» ο γνωστός δημοσιογράφος περιγράφει το τι είπε και δεν μεταδόθηκε:

[… ] Επιστρέφοντας στην Αθήνα, οριακά λίγο πριν την Ανάσταση συνειδητοποίησα πως κανείς δεν ήξερε κάτι! Ο ταξιτζής, ο περιπτεράς, ο πατέρας μου, οι κολλητοί μου φίλοι! Όπως στους εφιάλτες που τρέχεις και είσαι πάντα στο ίδιο σημείο, ένιωθα σα να μιλούσα άλλη γλώσσα. Πέρασαν ακόμα 48 ώρες για να πληροφορηθεί ο λαός αυτό που στην Ευρώπη γνώριζαν από μέρες! Μια αληθινή ιστορία που ακόμη και τώρα, κάθε φορά που έρχεται στο μυαλό μου, νιώθω μια ανατριχίλα και ένα πολύ περίεργο συναίσθημα».
Πηγή: newsbeast